Yüzdeki sinüslerin iltihaplanmasına sinüzit denilmektedir. Ancak sinüzitler burun iltihabı ile çoğunlukla beraber görüldüğü için rinosinüzit terimi daha çok kullanılmaktadır. Rinosinüzit hastada burun akıntısı ve geniz akıntısı, koku alma bozukluğu, yüzde basınç ve dolgunluk hissi ve burun tıkanıklığına neden olurlar. Semptomlar dört haftadan kısa ise akut rinosinüzit, 12 haftadan uzun ise kronik rinosinüzit olarak tanımlanmaktadırlar. Akut rinosinüzitler daha çok akut bir viral enfeksiyonu takiben başlar ve çoğu zaman kendiliğinden iyileşebilir. Nadiren ise viral enfeksiyon üzerine bakteriler eklenerek antibiyotik tedavisi gerekebilir. Kronik rinosinüzite sebep olan etken daha çok multifaktöryeldir. Alerji, mantarlar ve burun içi bakteriler sebep olabilir.
Kronik rinosinüzit diyebilmek için burun tıkanıklığı, burun veya geniz akıntısı, yüz ağrısı ya da yüzde basınç hissi, koku duyusunda azalma gibi bulgulardan iki veya daha fazlasının olması gerekir. Kronik rinosinüziti olan insanların çoğu aynı zamanda yorgunluk hissederler, bu semptom kronik rinosinüzit tanısında kullanılmamasına rağmen bir çok hasta yorgunluk hisseder. Bu klinik durumla hekime başvurmuş bir hastaya ya endoskopik sinüs muayenesi ya da paranazal sinüs bilgisayarlı tomografi (BT) incelemesi ile rinosinüzitin kesin tanısı konulur.
Kronik sinüzit tedavisinde inflamasyonu geçirici tedaviler, burun spreyleri ve ilaçlar kullanılmaktadır. Hastaların bir kısmında ameliyat gündeme gelir. Kronik sinüzit tedavisinde uygulanan ameliyat endoskopik sinüs cerrahisidir.
